Sony Ericsson Vivaz

เกริ่นก่อนเริ่ม
“วิวาท” วลีแรกหลังจากผมใช้ความรู้ภาษาอังกฤษที่มีอยู่ประมาณเศษติ่งสมองในการอ่าน แต่พออ่านกันดีๆ ใส่ลูกกระแด บวกวิชาที่คุณครูพยายามพร่ำสอนมาแล้ว ผมจึงอ่านมันว่า “วีวาซ” เอาล่ะครับ แน่นอนครับสำหรับบทความทดสอบในวันนี้ ก็คงต้องเป็นมือถือจากค่ายลูกครึ่งอย่าง Sony Ericsson ที่ถ้าจะว่ากันแล้ว ตั้งแต่เปิดปี 2010 มานี้ เรายังไม่เห็นสินค้ารุ่นใหม่ของปี 2010 ออกมาทำตลาดสักตัว ทั้งที่บรรดาค่ายมือถือหลายๆค่าย ต่างก็มีสินค้าตัวเล็กๆยันตัวเด็ดๆ ทยอยๆส่งออกมากันเรื่อย แล้วถ้า SE จะไม่มีอะไรขายกับเค้า ก็ดูจะผิดวิสัยค่ายยักษ์ไปสักนิด

ถึงช่วงปีที่ผ่านมา SE ออกแนวติดอาการบักโกรก ทุนหาย กำไรหด น่วมซะจนต้องไปรักษาแผลกันยกใหญ่ แต่ SE เองก็ยังบอกกับผู้บริโภคได้ว่า เรายังแข็งแกร่งพอที่จะลุยตลาดต่อไป แน่นอนว่าในกระแสของโลกเทคโนโลยี การที่ SE จะไม่มองเทรนด์ตลาดเพื่อนำมาทำกับมือถือตัวเอง ก็คงเป็นความหัวแข็งที่ไม่ก่อประโยชน์สักเท่าไหร่ โจทย์ที่ผมคิดว่า SE น่าจะมองถึงอยู่คือการทำให้เอกลักษณ์ความเป็น SE ที่มีจุดแข็งและภาพลักษณ์เด่นๆในหลายๆเรื่อง ผนวกเข้าการเปิดกว้างในการเข้าถึงของผู้ใช้งาน เพราะถ้าจะว่าถึงจุดๆนึง ที่หลายๆคนเลือกที่ไม่สนใจยี่ห้อ SE ก็คงเป็นเพราะองค์ประกอบของเครื่อง ที่หลายๆอย่างไม่สามารถเข้ากับสิ่งต่างๆที่ชาวบ้านเค้าใช้กันเป็นมาตราฐานอยู่แล้ว

แน่นอนว่า Vivaz เอง ก็ถือเป็นผลผลิตที่น่าจับตามอง เพราะในช่วงปลายปีที่ผ่านมา SE เองก็เริ่มมีการปรับเปลี่ยนแนวทางที่เห็นชัดขึ้น เพราะรุ่นพี่ก่อนหน้าทั้ง Yari / Aino / Satio หรือแม้นแต่ X2 ก็เริ่มมีการปรับตัวเองให้ชัดเจนขึ้น ทั้งในแง่ของการเพิ่มลูกเล่นตามสมัยนิยมต่างๆ ปรับให้ตัวเองเริ่มใช้กับอุปกรณ์อื่นๆในตลาดได้หลากหลายขึ้น ทั้งในเรื่องการการเชื่อมต่อ การใช้หน่วยความจำแบบ MicroSD ทำให้ทิศทางของ SE ที่กำลังพูดกับผู้บริโภค ดูจะเป็นเรื่องที่ดูดีในแง่บวกมากขึ้น การทดสอบ Vivaz ในครั้งนี้ ถือการค้นหาคำตอบว่า SE จะก้าวไปข้างหน้า