เกริ่นก่อนเริ่ม (2/2)
 |
|
HTC Touch รุ่นแรกเมื่อปี 2007 พยายามปั้นแบรนด์ด้วยคุณสมบัติวินโดวส์โมบายโฟนเต็มเปี่ยมแต่ปรับอินเทอร์เฟซใหม่แบบ TouchFlo ใช้นิ้วลากสัมผัสถูไปถูมา สีไปสีมา แทนที่จะใช้ปากกาจิ้มแล้วชอบทำฟอนต์และกราฟิกขนาดจิ๋ว ตรงข้ามทำภาพและฟอนต์ให้ใหญ่ขึ้นเหมาะสมนิ้วจิ้ม มีลูกเล่นพลิกหน้าจอไปมาเหมือนลูกเต๋าเล่นมายากลอย่างไรอย่างนั้น เรียกว่าปั้นแบรนด์อาศัยความโด่งดังของ iPhone ช่วยได้ไม่น้อยเลย แถมช่วงนั้นก็ไม่มีคู่แข่งร่วมเปิดวงไพบูลย์สันติราชเลยแจ้งเกิดอย่างที่เห็น
เมื่อกระแสมาฉุดไม่อยู่แล้วเอาล่ะสิครับสินค้าที่ออกต้องเจ๋งพอเพื่อยืนภาพลักษณ์แบรนด์ที่ล้ำสมัยให้ได้จึงส่งตระกูลสารพัด Touch มาหลอกล่อเงินจากกระเป๋าคุณผู้ชมทั้งหลาย แม้ว่าบางรุ่นจะล้ำเกินหน้าผู้รีวิวหรือสเปคเทพอยากได้จนทรัพย์ฉีกต้องขายที่ขายนา ขายสมบัติเก่าไปบ้างเพื่อแลกกับเครื่องราคา 4 หมื่น!!
จนมาถึง Touch Diamond 2 พัฒนาการจาก Diamond ธรรมดาพอสมควร ดีไซน์ที่แตกต่างจากเดิมสิ้นเชิงจากดูลึกลับมาเป็นเรียบหรูเรียบง่ายแทนความเปลี่ยนหลัก ๆ หนีไม่พ้นรายละเอียดทางเทคนิคเล็กน้อย ๆ ได้แก่เพิ่มขนาด ROM 512 MB และ RAM 288 MB, ขยายขนาดหน้าจอจุใจ 3.2 นิ้ว ,ขยายความเร็วการส่งข้อมูลผ่าน WCDMA/HSPDA เป็น 2 Mbps เสียอย่างเดียวตัดหน่วยความจำ 4 GB ออกไปแล้ว
อะไรจะล้ำเลอค่ามากมายขนาดน้าน… จะเทพมากเกินไปแล้วรึ ถ้าให้สรุปสั้น ๆ ว่าเป็น Diamond เดิมมาไมเนอร์เชนจ์ใหม่ง่าย ๆ แค่นี้ก็ไม่ยาก แต่บังเอิญนี่คือ MXPhone ไม่อาจทำมักง่ายเช่นนั้นแน่ๆ ฮั่นแน่ก็ต้องมานั่งเจาะลึกกันให้ถึงทุกอณูทรวงอีกครั้งล่ะ |
